ഈ ചലച്ചിത്രം

ഈ ചലച്ചിത്രത്തില് സംവിധായകനായ Carlos Saura - യുടെ സൂക്ഷ്മദൃശ്യനിരീക്ഷണങ്ങള് കാണുന്നു .  ഈ ചലച്ചിത്രം വേറിട്ടു ചിന്തിച്ച  ചിത്രകാരന് Francisco de Goya - യുടെ (1746-1828) ആന്തര ജീവിതത്തെ ആഴത്തില് പിന്തുടരുന്നു  . ഈ ചലച്ചിത്രം വെളിച്ചം വന്നു വീഴുന്ന  വൃദ്ധനായ  ചിത്രകാരന് കഥാപാത്രത്തിന്റെ നരച്ച മുടിയെ സവിശേഷസൌന്ദ്രയത്ത്തോടെ ചില നേരങ്ങളില് ചിത്രീകരിച്ചു കൊണ്ട് ചിത്രകാരനെ തന്നെ ചിത്രമായി വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നു .  ഈ ചലച്ചിത്രം ചിത്രകലാനിര്മ്മിതിയെ നിശിതമായി അപഗ്രഥിക്കുന്നു  .  ഈ ചലച്ചിത്രം ചരിത്രത്തിന്റെ ഉപരിപ്ളവമായ രേഖപ്പെടുത്തലുകളെ ചരിത്രവിശകലനങ്ങള് കൊണ്ട് അപരസക്തമാക്കുന്നു  .  ഈ ചലച്ചിത്രം അധികാരത്തിന്റെ ഇടനാഴികളിലെ ചതിപ്രയോഗങ്ങളേയും ഗൂഡതന്ത്രങ്ങളേയും തുറന്നു കാട്ടുന്നു  .  ഈ ചലച്ചിത്രം ഭ്രമാത്മകതയും ഭാന്തും സംഘര്ഷങ്ങളും കൂട്ടികലത്തി പുതിയ നിറങ്ങള് സൃഷ്ടിക്കുന്നു .  ഈ ചലച്ചിത്രം ഇലപൊഴിയും കാലം ചില്ലകളില് മഞ്ഞു പൂക്കുന്ന വൃക്ഷങ്ങളെ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുത്തും പോലെ പ്രണയത്തെ ആവിഷ്കരിക്കുന്നു  .   ഈ ചലച്ചിത്രം സംഭാഷണങ്ങളെ അര്ത്ഥങ്ങളുടെ ദൂരങ്ങള് അടയാളപ്പെടുത്തിയ ചൂണ്ടുപലകയാക്കുന്നു  .  ഈ ചലച്ചിത്രം മനുഷ്യബന്ധങ്ങളുടെ ഏറ്റവും ആര്ദ്രമായ തലങ്ങളെ ഏറ്റവും സൌമ്യമായി തൊട്ടു പോകുന്നു  .  ഈ ചലച്ചിത്രം ഒട്ടും  ആദര്ശവല്ക്കരിക്കാതെ  ദേശത്തെ  വരച്ചിടുന്നു .  ഈ ചലച്ചിത്രം രണ്ടു (ചിത്രകാരന് അച്ഛന് , ചിത്രകാരി മകള് ) കഥാപാതങ്ങളിലൂടെ പഴയതലമുറയും പുതിയതലമുറയും തമ്മിലുള്ള സംവാദങ്ങളിലേക്കു പോകുന്നു .  ഈ ചലച്ചിത്രം കണ്ടിറങ്ങിയപ്പോള് കണ്ട രാഷ്ട്രീയ നിരീക്ഷകനായ സുഹൃത്ത് വടക്കേ ഇന്ത്യന് സംസ്ഥാനങ്ങളിലെ തെരഞ്ഞെടുപ്പു ഫലത്തെക്കുറിച്ച് ഉത്കണ്ഠാകുലമായ കുറേ ചോദ്യങ്ങള് പങ്കുവെച്ചിരുന്നു .  ഈ ചലച്ചിത്രം , വിജയിക്കുന്നവരെല്ലാം ശരിയല്ലെന്നും യഥാര്ത്ഥ ശരിയും അതിന്റെ ചരിത്രവും  ജനങ്ങള്ക്കിടയില് നിന്നും അരങ്ങിലേക്കു  വരാന് സന്ദര്ഭം കാത്തു നില്ക്കുന്നുവെന്നും അന്തിമ വിശകലനത്തില് സൂചിപ്പിക്കുന്ന ഈ  ചലച്ചിത്രം , ആ സുഹൃത്തിന്റെ ചോദ്യങ്ങള്ക്കുള്ള മറുപടി പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു .


Director:
Carlos Saura
Writers:
Carlos Saura, Luigi Scattini
Stars:
Francisco Rabal, José Coronado, Dafne Fernández